Nine de Vries, Author at Sestra

Nine de Vries

HSV IPhone App
27 juni, 2018

Stokoud

Na maanden sparen heeft mijn dochter er een. Een mobieltje. Een vriendin waarschuwde me er al voor dat je je kind een beetje kwijtraakt aan zo’n apparaat. Ze heeft niets te veel gezegd.
7 mei, 2018

Een beetje dom

Vaak wandel ik hetzelfde rondje met de hond. En soms verveel ik me tijdens het lopen. Dan lijkt het of de vogels zich ergens hebben verstopt en de dag niets nieuws te melden heeft. Jet, onze hond, snuffelt wat rond...
16 april, 2018

De lat wat lager

Als ik iets niet begrijp, heb ik vaak snel mijn oordeel klaar. Eerlijk gezegd voelt dat ook best aangenaam. Omdat ik even het idee heb dat ik het best goed doe. En dat wil ik zo graag: het goed doen.
16 januari, 2018

Loslaten

Volgend schooljaar sta ik niet meer bij het hek. Niet meer voor haar tenminste. Dan gaat ze naar de grote school. Vindt iedereen het zo moeilijk om los te laten?
20 december, 2017

Dochter van God

Soms gebeuren er dingen in het leven waardoor ik de moed dreig te verliezen. Zoals een tijdje geleden, toen er brand uit was gebroken in het huis van iemand die een bijzondere plek in mijn hart heeft.
5 december, 2017

Niet zo sterk

Wat blijft er over van je geloof als je heel veel kwijtraakt? Dat was de drijvende vraag achter het boek Chana. Het liefste zou ik nu typen dat mijn geloof zo sterk is dat het overeind blijft, maar ik heb zo mijn twijfels…
25 september, 2017

Gewone taal

Al een tijdje lees ik met de kinderen voor het slapen gaan uit de Bijbel in Gewone Taal. Toen we bij het verhaal van David en Batseba waren beland, klonk het: 'Toen hij naar beneden keek, zag hij een heel mooie vrouw. Ze nam net een bad...'
20 juli, 2017

Boos

Mijn eerste emotie is vaak boosheid. Daarna komen de andere gevoelens. Vroeger was ik een driftkop en met de jaren is dat minder geworden. Tenminste, tot de kinderen kwamen. Toen ontwaakte de drift als een oude beer na zijn winterslaap.
16 mei, 2017

Waarom?

Ooit was ik op een conferentie waar alleen blije gelovigen leken te zijn. Maar in plaats van dat die vreugdevolle stemming ervoor zorgde dat mijn voeten los van de grond kwamen, hield de zwaartekracht me in zijn greep.